آشنایی با عروس هلندی

عروس هلندی پرندگانی فوق العاده اجتماعی و باهوش میباشند که بعد از مرغ عشق، محبوب ترین پرندگان خانگی در دنیا به شمار می روند. این پرندگان باشکوه و زیبا به خاطر گونه های نارنجی براق بر روی صورت، کاکل زرد رنگ روی سر و دم بلند و زیبایشان شناخته شده هستند. اگر قصد خرید عروس هلندی را دارید پیشنهاد میکنیم ما را با ادامه ی این مقاله که توسط متخصصین درمانگاه دامون، بهترین درمانگاه دامپزشکی در شیراز ارائه شده است همراهی کنید.

کاپیتان جمیز کوک، دریانورد و کاشف انگلیسی در سال ۱۷۷۰ راهی استرالیا، زیستگاه عروس هلندی ها شد. در آن سال ها، به قسمت های شرقی استرالیا نیو هلند گفته میشد. خدمه کشتی در آن سفر چندین عروس هلندی را با خود به انگلستان بردند که تنها یک عدد از آنها زنده ماند.
طبیعت شناسی به نام Gmelin نخست نام علمی (Psittacus novaehollandiae) را برای عروس هلندی در نظر گرفت. این نام علمی اشاره به زادگاه این پرنده که نیو هلند خوانده میشد، داشت. خیلی زود نام علمی این پرنده تغییر یافت و نام جدید Psittacus hollandicus در سال ۱۷۹۲ توسط دکتر رابرت کرتعیین شد. در سال ۱۸۳۲ واگلر تلاش کرد تا بخش نخست نام علمی را به Nymphicus تغییر دهد. این واژه از کلمه ی افسانه ای یونانی به معنای الهه ی کوچک در نظر گرفته شده است و امروزه نام علمی این پرنده Nymphicus Hollandicus می باشد.

جان گلدن پرنده شناس سرشناس انگلیسی، علاقه وافری به نگهداری از نژادهای مختلف پرندگان داشت. در مجموعه ی او پرندگانی از منطقه ی هیمالیا دیده میشد. او که در سال ۱۸۳۸ به استرالیا سفر کرده بود، دو سال بعد تعدادی عروس هلندی با خود به انگلستان آورد. عروس هلندی نخست در خانواده ی مرغ عشق ها قرار گرفت. در سال ۱۸۴۵ برای نخستین این پرنده درانگلستان در اسارت تکثیر شد و بیست سال بعد به محبوبیت رسید و در انگلستان به عنوان پرنده خانگی نگهداری میشد. با محبوبیت این پرنده، واردات آن از استرالیا افزایش یافت. استرس تفاوت آب و هوایی و عدم اطلاع از نحوه ی درست نگهداری این پرنده باعث شد تا تعداد زیادی از آنها در مسیر تلف شوند. در سال ۱۸۹۴ دولت استرالیا صادرات هر گونه پرنده بومی را از کشورش ممنوع اعلام کرد و از همین رو تلاش برای تکثیر این پرنده در آمریکای شمالی و اروپا شدت یافت. در واقع اکثر عروس هلندی های امروزی نوادگان پرندگان وارداتی در قرن نوزدهم میلادی هستند.

رنگ اصلی عروس هلندی خاکستری می باشد و بعد از سال ۱۸۴۰ به مدت صد سال پرورش این پرنده تنها به رنگ خاکستری بود. در اواخر دهه ی ۱۹۴۰ این پرنده در ترکیبات رنگی مختلف پرورش یافت. امروزه ۲۲ ترکیب رنگی مختلف برای این پرنده وجود دارد. نخستین جهش ژنتیکی در سال ۱۹۴۹ در کالیفرنیا اتفاق افتاد و به رنگ ابلق بود.
در زبان انگلیسی به این پرنده کوکاتیل Cockatiel گفته می شود که از واژه ی آلمانی Kabasele به معنای کاکادوی کوچک در نظر گرفته شده است. تحقیقات DNA این پرنده ۱۹۹۷ ثابت کرد که عروس هلندی متعلق به خانواده ی کاکادوهاست. در فارسی نیز به این پرنده عروس هلندی گفته می شود که به نوعی ترجمه ی نام علمی این پرنده است. در استرالیا این پرنده را با نام های کورآریون، ویرو و طوطی کاکل دار نیز می شناسند.
رنگ اصلی این پرنده در طبیعت خاکستری است که به استتار پرنده از دست شکارچیان کمک می کند. عروس هلندی ها معمولا به صورت جفت یا در دسته های کوچک دیده می شوند. همین امر نشان دهنده ی آن است که پرنده نیاز به تعامل اجتماعی در طول دارد. زیستگاه این پرندگان چمنزارهای وسیع و دشت های پهناور است و آنها معمولا با سوت های مخصوص دیگر اعضای گروه را از وجود خطر، غذا و آب با خبر می کنند. یکی از دلایل اینکه پرنده ها سر و صدا میکنند شاید همین امر باشد.
عروس هلندی ها در طبیعت اغلب آشیانه ی خود را در سوراخ درختان در ارتفاع دو متری از سطح زمین و در نزدیکی منبع آب می سازند. آنها از میوه ها، توت ها، دانه ها، حشرات کوچک و گاه محصولات کشاورزی تغذیه می کنند. متاسفانه این پرندگان اغلب در استرالیا به خاطر خسارت به زمین های زراعی نابود می شوند.
اندزه عروس هلندی با احتساب دم حدود ۳۰ تا ۳۲ سانتیمتر است و وزنش ۸۰ تا ۱۲۰ گرم می باشد. متوسط طول عمر عروس هلندی ۱۵ تا ۲۰ سال است. در صورتی که تغذیه و رسیدگی های اصولی به این پرنده صورت نگیرد، حداکثر ۵ سال عمر خواهد کرد.
عروس هلندی پرنده ای تقریبا کم سر و صداست و کمتر دچار مشکلات طوطی های بزرگ می شود. اگر چه که این پرنده قدرت زیادی در سخن گویی ندارد، اما می تواند برخی از واژه های ساده و صداها رو تقلید کند. این پرنده باعث نشاط خانواده می شود و به سبب اندازه ای که دارد، به راحتی روی دست کودکان و بزرگسالان می آید. همین عوامل به همراه تکثیر نه چندان دشوار، محبوبیت این پرنده را دو چندان کرده است.

سخن آخر

عروس هلندی پرندگانی زیبا و باشکوه هستند که بعد از مرغ عشق از محبوب ترین پرندگان خانگی در دنیا به شمار می روند. این پرندگان هر چند قدرت زیادی در سخن گفتن ندارند اما می توانند برخی از واژه های ساده و صداها رو تقلید کنند. اندازه مناسب این پرنده باعث شده که به راحتی روی دست کودکان و بزرگسالان بشیند و نشاط شادابی رو به خانواده ها تزریق کند.